Postępowanie przed WSA – co skarga powinna zawierać?

Skarga jest pismem, które wszczyna postępowanie sądowe przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Co skarga powinna zawierać? Na co należy położyć nacisk? Spróbuję dziś odpowiedzieć na te pytania.

Skarga powinna zawierać:

• oznaczenie sądu, do którego jest skierowana (np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie);
• imię i nazwisko lub nazwę stron (skarżącego i organu), ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (jeżeli występują);
• oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby skarżącego, jego przedstawiciela ustawowego i pełnomocnika;
• wskazanie adresu elektronicznego, jeśli skarga wniesiona jest tradycyjnie, lecz zawiera wniosek o doręczanie pism drogę elektroniczną;
• numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania
• oznaczenie przedmiotu sprawy (np. podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r.);
• oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (np. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie);
• oznaczenie rodzaju pisma – czyli wskazanie, że jest to skarga;
• wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (najlepiej podać numer i datę wydania);
• określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (najlepiej wskazać konkretny przepis prawa wymieniony przez organ np. w decyzji – w przypadku skargi na interpretację podatkową te wymogi są surowsze);
• osnowę wniosku lub oświadczenia (np. o uchylenie zaskarżonej decyzji/postanowienia, o stwierdzenie nieważności tej decyzji/postanowienia, o stwierdzenie przewlekłości postępowania itd.);
• podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
• wymienienie załączników (odpis skargi oraz np. pełnomocnictwo, dowód uiszczenia wpisu).

To jest minimum treści skargi, żeby można było jej sprawnie nadać bieg. W wielu wypadkach nawet gdy nie wszystkie powyższe wymogi są spełnione, sąd będzie w stanie rozpoznać sprawę. Skarżący zostanie wezwany o usunięcie braków formalnych jedynie wtedy, gdy sąd bez ich uzupełnienia (np. braku podpisu) nie będzie mógł dalej prowadzić postępowania.

Gdy skarga jest wnoszona drogą elektroniczną, powinna zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wymóg podpisu dotyczy także załączników do skargi. Natomiast nie dołącza się odpisów.

Ponadto, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Oprócz spełnienia warunków formalnych skarżący może przedstawić argumenty potwierdzające zasadność skargi. Moim zdaniem – powinien skupić się na okolicznościach faktycznych sprawy. Sąd zna bowiem prawo. Poza tym, sąd co do zasady ma obowiązek rozstrzygać w granicach danej sprawy. I nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że uwzględni skargę nawet z powodów innych niż w niej podane, jeżeli stwierdzi, że organ administracji istotnie naruszył prawo. Skarżący może zatem najłatwiej „pomóc” sądowi, opisując fakty oraz wskazując dowody na ich poparcie. A także – wytykając nieścisłości, błędy i braki w stanie faktycznym ustalonym przez organ administracji na potrzeby rozstrzygnięcia sprawy. Natomiast jeśli skarżący chce ponadto przedstawić swój pogląd prawny na sprawę, to powinien to uczynić.

Zanim jednak skarżący napisze skargę, niech przeczyta uważnie kilka razy decyzję, postanowienie, inny akt, który zamierza skarżyć. Następnie określi, możliwie najdokładniej, w których miejscach nie zgadza się ze stanowiskiem organu. Potem je wskaże (np. numer strony, akapit). Ułatwi to sądowi określenie istoty sporu w sprawie i odniesienie się do argumentów skargi. Skarga ogólnikowa lub nie „na temat” ma mniejsze szanse powodzenia.